Storythai

กลับมาด้วยความมึนงง เหอๆ

นี่เราหายไปนานจนสตอรี่ไทยเปลี่ยนไปเลยหรอเนี๊ยยยยยยย

ตอนแรกก็ฟูลหมด ว่าจะเติมๆ ไปๆมาๆยังไม่ได้เติม

กลับมาอีกรอบเปลี่ยนไปหมดเลย 555 แพรว่านะ หลายคนก็คงจะงงเหมือนแพรอะแหละ

ไม่เป็นไรเดี๋ยวจค่อยๆเรียนรู้ไปเน้ออออ

หายไปนาน กลับมาคราวนี้ขึ้นปีสาแล้วนะพี่น้อง เวลาผ่านไปเร็วเป็นบ้าเลย

พึ่งกลับมาถึงเกาหลีได้สองวันก็โดนย้ายหออีกแล้ว กลับมาหอเดิม อยู่บนยอดเขา O_o

คราวนี้ก็เดินกันขาลากอีกอ่าดิ เซงเลยอะ

เค้าจะรู้มั๊ยบ้างเนี๊ยว่าของชั้นมันเยอะขนาดนี้ ลำบากในการจัดห้องใหม่ขนาดไหน!!!

แต่ก็นะ ทำไงได้ ย้ายมาแล้วเนี๊ย มานั่งจุ๊งอยู่ จัดไม่ไหวจิงๆเหนื่อย เห้อ....

ปิดเทอมคราวนี้สนุกสนานมากมาย กลับไทยไปสองเดือนครึ่งแน่ะ!!!

ได้เจอเพื่อนๆ ไปเที่ยวเล่น อ๊ะ...แต่ขอโทษ ธัชพรไม่ได้เที่ยวอย่างเดียวนะ

ทำงานและเรียนด้วยเหอะ เหนื่อยจะตาย ไม่เป็นไรได้ตัง ฮ่าๆ

ปิดเทอมนี้รายได้ดีพอควรเลยแหละ เสียดาย ถ้าได้อยู่ต่ออีกหน่อยนะ.....ได้เงินอีกก้อน...ดันต้องกลับมาก่อน

กลับมาคราวนี้ปีสามแล้ว อีกสองปีเท่านั้น ชีวิตในเกาหลีก็จะจบลง

(ถ้าไม่มีอะไรมาทำให้ได้อยู่ต่อนะ ฮิๆ)

จะไม่ทิ้งไดไปนานๆอีกแล้วนะไดจ๋า คิดถึงแพรล่ะดิ อิอิ

เดี๋ยวจะค่อยๆเรียนรู้และปรับแต่งให้มันสวยเหมือนเดิมแล้วกันนะ

ตอนนี้ไม่ไหวและ เหนื่อยมากมาย เด๋วต้องไปจัดของต่อ

แล้วจะมาอัพใหม่นะคะ

เอ...ไม่รู้จะยังมีคนอ่านไดแพรอยู่มั๊ยน๊า....??

อ่านแล้วก็เม้นละกันน๊า จะได้รู้ว่ายังไม่ลืมกัน อิอิ

ป.ล.คิดถึงเมืองไทยมากมาย

ไอ้ฝันแกกลับออสคืนนี้แล้ว โชคดีนะ คิดถึงแกสุดๆว่ะ

กริ๊ป ปอม...ไม่ค่อยได้เจอกันอย่างรุนแรง ไม่เป็นไร คิดถึงพวกแกเสมอนะ

คิดถึงงงงงง คิดถึงนะ!!